Czy niemowlę może spać na brzuchu?

Czy niemowlę może spać na brzuchu?

Nie ma co ukrywać, że bezpieczeństwo naszych dzieci jest dla nas, rodziców, absolutnie najważniejsze. Dlatego czytamy zalecenia, a potem nasze maluchy robią swoje i konfrontują je z rzeczywistością. Tak jest też ze snem na brzuchu.

Dziś zalecenia jasno mówią o tym aby do końca pierwszego roku życia odkładać dziecko do snu na plecy, ale cofnijmy się o kilka dekad, aby zrozumieć dlaczego takie zalecenia powstały. Pod koniec lat 80. i na początku lat 90. badacze z Holandii, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii zaczęli zauważać, że dzieci które spały na brzuszku, znacznie częściej umierały z powodu SIDS, czyli nagłej śmierci łóżeczkowej. Wnioski były tak mocne, że w 1991 roku Nowa Zelandia i Wielka Brytania nie czekały dłużej i uruchomiły pierwsze ogólnokrajowe kampanie uświadamiające. W 1992 roku, Amerykańska Akademia Pediatrii zmieniła swoje wieloletnie wytyczne. Od tej pory zdrowe niemowlęta zalecano kłaść do snu na plecach lub na boku. Z czasem okazało się jednak, że z boku dziecko bardzo łatwo zsuwa się albo obraca na brzuch, dlatego zalecenia zaostrzono. Dziś mówi się już wyłącznie o plecach.

W 1994 roku w Stanach Zjednoczonych ruszyła ogromna akcja edykacyjna „Back to Sleep“. Przekaz był prosty – niemowlę powinno spać na plecach. Efekty były spektakularne, i to nie tylko w Stanach. W USA w latach 1992–2000 liczba zgonów z powodu SIDS zmniejszyła się o ponad 50%. W Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii i Norwegii po wprowadzeniu podobnych zaleceń odnotowano jeszcze większe spadki, sięgające nawet 60–70%. 

Odkładasz na plecy i co dalej?

Nie ma co ukrywać, że bezpieczeństwo naszych dzieci jest dla nas, rodziców, absolutnie najważniejsze. Dlatego czytamy zalecenia, a potem nasze maluchy robią swoje i konfrontują je z rzeczywistością. Tak jest też ze snem na brzuchu.

Jeśli odkładasz dziecko do snu, układaj je na plecach, w nocy i na każdą drzemkę. Co jednak, gdy maluch zaczyna sam zmieniać pozycję? W  końcu jak wiadomo dzieci kochają ćwiczyć nowe umiejętności w środku nocy. Większość dzieci opanowuje przekręcanie się z pleców na brzuch mniej więcej w okolicach 4.–6. miesiąca życia, choć każde robi to w swoim tempie. Tego po prostu nie jesteś w stanie kontrolować. Zamiast zarywać kolejną noc i co chwilę odwracać dziecko na plecy, po prostu odpuść i reaguj wtedy, gdy dziecko da Ci sygnał, że potrzebuj Twojego wsparcia. Jeśli będzie taka potrzeba, podniesie główkę, przełoży ją na drugi bok albo ponownie się obróci. Jeśli maluch potrafi dopiero wylądować na brzuszku, a wrócić już nie, nadal odkładaj go na plecy i obserwuj, jak mu idzie. 

Spowijanie na brzuchu

Spowite dziecko nigdy nie może spać na brzuchu i tu nie ma żadnego, ale. Jeśli dziecko ma zawinięte rączki i ograniczone ruchy, nie będzie w stanie się podeprzeć, podnieść główki ani wrócić na plecy. Dlatego jeśli spowijasz, zawsze odkładaj dziecko wyłącznie na plecy. A gdy tylko zauważysz, że maluch jest gotowy do obrotów, natychmiast zrezygnuj ze spowijania. Nie czekaj, aż pierwszy raz przekręci się na brzuch. Same próby są sygnałem, że czas skończyć. Dobrą alternatywą na ten czas jest śpiworek, w którym rączki są wolne.

Samo spanie na brzuchu to nie wszystko

Czasami tak bardzo skupiamy się na jednej konkretnej rzeczy, że zapominamy, że na bezpieczny sen dziecka trzeba spojrzeć szerzej. Pozycja do snu jest ważna, ale zwróć uwagę także na to, w jakich warunkach śpi Twoje dziecko.

Bardzo ważne jest podłoże, na którym śpi, czyli bezpieczny materac. Nie powinien być zbyt miękki, tak aby buzia dziecka nie zapadała się w nim, bo może to prowadzić do uduszenia. Łóżeczko powinno być puste. Nie powinno być w nim poduszek, kołderek, kocyków ani innych przedmiotów, które mogłyby zakryć twarz dziecka. Najlepiej, żeby przynajmniej do końca pierwszego roku życia dziecko spało w śpiworku. To najbezpieczniejszy wybór do snu, bo nie ma ryzyka, że maluch zakryje sobie buzię albo się zaplącze.

Zaleca się, żeby przez pierwsze 6 miesięcy dziecko spało w osobnym łóżeczku, ale w tym samym pokoju co rodzice. Jeśli Twoje dziecko śpi z Wami w łóżku, więcej o bezpiecznym współspaniu przeczytasz tutaj. Dziecko nie powinno być za ciepło ubrane, a to szczególnie ważne, gdy jest chore albo ma gorączkę. Dym tytoniowy zwiększa ryzyko SIDS, dlatego dziecko nie powinno mieć z nim kontaktu. Zasypianie z niemowlęciem na sofie lub w fotelu to jedna z najbardziej ryzykownych sytuacji. Jeśli czujesz, że zasypiasz, odłóż dziecko do łóżeczka.

Podsumowanie

Nie chcę, aby ten artykuł dokładał Ci stresu. Zdaję sobie sprawę z faktu, że zalecenia są bardzo ważne, natomiast każde dziecko jest inne i rozwija się we własnym tempie. Nie musisz być idealna ani czuwać nad snem malucha co chwilę. Wystarczy, że zadbasz o kilka rzeczy, które naprawdę masz pod kontrolą.

Dopóki dziecko nie potrafi się przekręcać, odkładaj je do snu na plecy, w nocy i na każdą drzemkę. Jeśli spowijasz, zrezygnuj z tego, gdy tylko zauważysz gotowość do obrotów. Kiedy maluch swobodnie zmienia pozycję w obie strony, odpuść, bo to znaczy, że ma już kontrolę nad swoim ciałem. A na noc zadbaj o twardy materac, puste łóżeczko, śpiworek i odpowiednią temperaturę w pokoju.

Jeśli masz wątpliwości, np. bo Twoje dziecko jest wcześniakiem albo ma silny refluks, porozmawiaj z pediatrą. A jeśli zdarzy Ci się znaleźć malucha w nocy na brzuszku, nie panikuj, tylko sprawdź, czy ma bezpieczne warunki.